Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης καταδικάστηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για υπόθεση που αφορά εικονικά έργα και παράνομες προσλήψεις στην πρώην Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Ο 78χρονος πρώην νομάρχης, βουλευτής και περιφερειάρχης κρίθηκε ένοχος για απιστία και ψευδή βεβαίωση σε υπόθεση που στοίχισε στο δημόσιο 1,3 εκατομμύρια ευρώ.
Η υπόθεση που οδήγησε στην καταδίκη του Ψωμιάδη αφορά το χρονικό διάστημα 2007-2010, όταν διετέλεσε νομάρχης Θεσσαλονίκης. Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει σοβαρές παρατυπίες στη διαδικασία πρόσληψης προσωπικού και στην εκτέλεση έργων που αποδείχθηκε ότι ήταν εικονικά. Οι πράξεις αυτές προκάλεσαν σημαντική οικονομική ζημιά στο δημόσιο και παραβίασαν τους κανόνες διαφάνειας στη δημόσια διοίκηση.
Οι εικονικές προσλήψεις που στοίχισαν στο δημόσιο
Το κεντρικό στοιχείο της υπόθεσης αφορά την πρόσληψη 81 ατόμων με συμβάσεις μίσθωσης έργου που όμως δεν απασχολήθηκαν στα έργα για τα οποία προσλήφθηκαν. Αντίθετα, αυτοί οι εργαζόμενοι τοποθετήθηκαν σε άλλες υπηρεσίες της νομαρχίας, χωρίς καμία σχέση με τα συγκεκριμένα έργα που προβλέπονταν στις συμβάσεις τους.
Αυτή η πρακτική αποτελεί παραβίαση των κανόνων λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης και συνιστά απιστία κατά την άσκηση των καθηκόντων. Οι συμβάσεις μίσθωσης έργου προορίζονται για συγκεκριμένα έργα και όχι για γενική απασχόληση σε διοικητικές υπηρεσίες. Η παρατυπία αυτή οδήγησε σε αδικαιολόγητη επιβάρυνση του προϋπολογισμού της νομαρχίας.
Επιπλέον, ο Ψωμιάδης κατηγορήθηκε για ψευδή βεβαίωση, καθώς φαίνεται ότι υπέγραψε έγγραφα που βεβαίωναν την ύπαρξη και εκτέλεση έργων που στην πραγματικότητα δεν υλοποιήθηκαν ή υλοποιήθηκαν μερικώς.
Ηπια αντιμετώπιση λόγω ηλικίας
Παρά τη βαριά καταδίκη, το δικαστήριο έλαβε υπόψη την προχωρημένη ηλικία του Ψωμιάδη και του αναγνώρισε το ελαφρυντικό της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς. Η ποινή των οκτώ ετών κάθειρξης θα εκτιθεί κατ’ οίκον, λόγω της ηλικίας του καταδικασμένου.
Η υπόθεση αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ψωμιάδης βρίσκεται αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη. Ωστόσο, η παρούσα καταδίκη είναι η πιο σοβαρή, καθώς αφορά σημαντικό ποσό ζημιάς για το δημόσιο και συστηματικές παραβάσεις των κανόνων λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης.
Η υπόθεση αναδεικνύει τα προβλήματα διαφάνειας και ελέγχου που υπήρχαν στην τοπική αυτοδιοίκηση κατά την περίοδο εκείνη και τη σημασία της δικαστικής παρακολούθησης των πράξεων των αιρετών.
