Μια νέα επιστημονική έρευνα έβαλε τέλος σε μια διαμάχη που κρατούσε δεκαετίες. Ο πυρήνας της Σελήνης έχει στερεό εσωτερικό τμήμα με πυκνότητα σχεδόν ίδια με του σιδήρου, όπως αποκάλυψε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature.
Για χρόνια οι επιστήμονες διαφωνούσαν για το αν ο πυρήνας του φυσικού μας δορυφόρου είναι στερεός ή λιωμένος. Τα σεισμικά δεδομένα των αποστολών Apollo έδιναν ενδείξεις, αλλά δεν επαρκούσαν για ασφαλή συμπεράσματα. Η ομάδα του Γάλλου αστροφυσικού Αρθούρ Μπριάου από το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας χρησιμοποίησε δεδομένα από αποστολές στη Σελήνη, μετρήσεις λέιζερ και βαρυτικές παραμορφώσεις για να λύσει το μυστήριο.
Η δομή του σεληνιακού πυρήνα
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η Σελήνη έχει εξωτερικό υγρό πυρήνα με ακτίνα 362 χιλιομέτρων και εσωτερικό στερεό πυρήνα που φτάνει τα 258 χιλιόμετρα. Η πυκνότητα του στερεού τμήματος υπολογίζεται στα 7.822 kg/m³, σχεδόν ίδια με του σιδήρου.
Με άλλα λόγια, η “καρδιά” της Σελήνης μοιάζει εντυπωσιακά με αυτή της Γης, αν και σε μικρότερη κλίμακα. Ήδη από το 2011, ερευνητές της NASA είχαν καταλήξει σε παρόμοια συμπεράσματα, με ελαφρώς διαφορετικές εκτιμήσεις ακτίνας.
Η έρευνα εξηγεί και γιατί η Σελήνη είχε κάποτε ισχυρό μαγνητικό πεδίο, που εξασθένησε πριν από 3,2 δισεκατομμύρια χρόνια. Ένα τέτοιο πεδίο απαιτεί κινούμενο υγρό υλικό στον πυρήνα.
Νέα στοιχεία για τη γεωλογική ιστορία
Η μελέτη αποκάλυψε επίσης ότι βαθιά στον μανδύα της Σελήνης συμβαίνει διαδικασία “αναστροφής” υλικών: οι πυκνότερες μάζες κατεβαίνουν προς το κέντρο, ενώ οι ελαφρύτερες ανεβαίνουν. Αυτό εξηγεί τη χημική σύσταση σε ηφαιστειακές περιοχές και προσφέρει νέα δεδομένα για την πρώιμη εξέλιξη του Φεγγαριού.
Με τις επερχόμενες επανδρωμένες αποστολές, οι επιστήμονες ελπίζουν να αποκτήσουν ακόμη πιο λεπτομερή δεδομένα. Μέχρι τότε, η μελέτη αποδεικνύει ότι η Σελήνη δεν είναι ένας ψυχρός βράχος, αλλά ένα ουράνιο σώμα με πολύπλοκο και “ζωντανό” εσωτερικό.
