Υπάρχουν παίκτες και υπάρχουν καλλιτέχνες. Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Στο χθεσινό ματς με το Τριφύλλι, ο διεθνής μέσος του ΠΑΟΚ έδωσε άλλη μια φορά δείγματα γραφής για το γιατί θεωρείται το μεγαλύτερο ταλέντο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Το φάουλ του Σιώπη ήταν σκληρό και επικίνδυνο. Μπορούσε να τραυματίσει σοβαρά τον 25χρονο χαφ. Όμως ο “Ντέλιας” δεν έδειξε καμία εκνευρισμένη αντίδραση. Χαμογέλασε και συνέχισε το παιχνίδι του, όπως κάνει πάντα. Αυτή η συμπεριφορά – αθώα σαν μικρού παιδιού – τον κάνει ξεχωρηστό μέσα και έξω από το γήπεδο.
Το χειροκρότημα που τα έλεγε όλα
Όταν αντικαταστάθηκε λαβωμένος, η Λεωφόρος “Απόστολος Νικολαΐδης” ενώθηκε σε ένα ζεστό χειροκρότημα που ακούστηκε από όλο το γήπεδο. Σε ματς κρίσιμο, σε παιχνίδι που όλα ήταν στην κόψη του ξυραφιού, οι φίλοι του Παναθηναϊκού αναγνώρισαν την αξία του αντιπάλου.
Η κίνηση αυτή θυμίζει παλιές εποχές. Όταν ο μεγάλος Χατζηπαναγής κατέβαινε στην Αθήνα, σχηματίζονταν ουρές στα ταμεία. Οι φίλαθλοι ήθελαν να δουν τον καλλιτέχνη να παίζει, ανεξάρτητα από τα χρώματα που φορούσε.
Σπάνιο είδος σε εποχή ρομπότ
Ο Κωνσταντέλιας αποτελεί κάτι σπάνιο στη σύγχρονη εποχή. Την ώρα που οι προπονητές ψάχνουν παίκτες-ρομπότ, ο θαυμασμός για έναν γήινο ποδοσφαιριστή “άλλων ημερών” ξεχειλίζει. Ακόμη και όσοι δεν έχουν δει τους παλιούς μάστορες που ζωγράφιζαν στο γκαζόν, αναγνωρίζουν την αξία του.
Ο 25χρονος μέσος έχει όλες τις προδιαγραφές για να γίνει θρύλος. Αν και στη σύγχρονη εποχή κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα μείνει “μια ζωή” στην Τούμπα, το σίγουρο είναι πως προσφέρει θέαμα σε κάθε αγώνα. Και αυτό, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, είναι που μετρά στο ποδόσφαιρο.
