Το 2021 η μεταγραφή του Μέσι στην Παρί έφερε στην επιφάνεια ένα παράδοξο: Η Μπαρτσελόνα δεν μπορούσε να κρατήσει τον Αργεντινό λόγω οικονομικών περιορισμών, ενώ η γαλλική ομάδα με μεγαλύτερες ζημίες τον απέκτησε χωρίς πρόβλημα. Η απάντηση κρύβεται στον τρόπο που εφαρμόζονται οι οικονομικοί κανόνες στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Το Financial Fair Play δεν έφερε ισορροπία
Η UEFA εισήγαγε το Financial Fair Play το 2011 για να αποτρέψει τις υπερβολικές δαπάνες και να φέρει ισορροπία στα οικονομικά των συλλόγων. Η ρύθμιση επέβαλε ισοσκέλιση εσόδων-εξόδων και απαγόρευσε τη συμμετοχή σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις για ομάδες με ληξιπρόθεσμα χρέη.
Στην πράξη όμως τα αποτελέσματα ήταν διαφορετικά. Έρευνα που εξέτασε πάνω από 20 μελέτες έδειξε ότι το FFP βελτίωσε τη κερδοφορία των συλλόγων αλλά όχι τη φερεγγυότητά τους. Πολλές ομάδες εμφάνισαν κέρδη χάρη σε πωλήσεις παικτών ή έκτακτα έσοδα, όχι μέσω πραγματικής βελτίωσης της λειτουργίας τους.
Το χειρότερο; Το FFP δεν επηρέασε όλους το ίδιο. Οι μικρότεροι σύλλογοι αναγκάστηκαν να βελτιώσουν την οικονομική τους θέση, οι μεσαίοι μείωσαν τον δανεισμό τους, ενώ οι μεγάλοι συνέχισαν όπως πριν. Χάρη σε εμπορικά έσοδα, διεθνή brands και μεγάλα τηλεοπτικά συμβόλαια, τήρησαν τους κανόνες χωρίς να αλλάξουν στρατηγική.
Η UEFA θέσπισε το 2022 τον νέο Κανονισμό Οικονομικής Βιωσιμότητας, που επιτρέπει δαπάνες έως 70% των εσόδων για παίκτες. Ωστόσο, η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από την ισότιμη εφαρμογή. Μόνο όταν όλες οι ομάδες παίξουν με τους ίδιους κανόνες, θα υπάρξει πραγματικός ανταγωνισμός στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
