Στο υπόγειο της πολυκατοικίας στα Εξάρχεια όπου στεγάζονται τα γραφεία της εταιρείας Αργοναύτες, ο Γιάννης Οικονομίδης προετοιμάζει πυρετωδώς τη διανομή της νέας του ταινίας. Η «Σπασμένη φλέβα» έκανε πρεμιέρα την περασμένη Πέμπτη και είναι ίσως η πιο «μαύρη» ταινία του μέχρι σήμερα.
Είκοσι δύο χρόνια μετά το «Σπιρτόκουτο» που άφησε κόκαλο το κοινό στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ο Οικονομίδης παραμένει εξίσου οργισμένος. «Γιατί η μεγάλη τέχνη είναι πάντα μαύρη», εξηγεί όταν τον ρωτάμε για τον σκοτεινό τόνο της νέας του δουλειάς. «Δύο πράγματα απασχολούν τα μεγάλα έργα τέχνης: το πεπρωμένο και ο θάνατος».
Ένας αντιήρωας που συγκλονίζει
Στη «Σπασμένη φλέβα» ο Βασίλης Μπισμπίκης υποδύεται έναν αποτυχημένο επιχειρηματία που έχει φτάσει στον απόλυτο πάτο. Το σενάριο, που συνυπογράφει ο Βαγγέλης Μουρίκης, παρουσιάζει έναν χαρακτήρα αμφιθυμίας. «Τη μια σε βγάζει από τα ρούχα σου, την άλλη θες να τον αγκαλιάσεις», περιγράφει ο σκηνοθέτης.
Το σενάριο δουλεύτηκε επί τρία χρόνια, ξεκινώντας στις αρχές της πανδημίας. «Το παιδέψαμε πολύ. Το παίξαμε, το σπικάραμε», εξομολογείται ο Οικονομίδης. Η μέθοδός του με τους ηθοποιούς παραμένει η ίδια: «Όλη η δουλειά μου είναι να φέρω τον ηθοποιό στο χείλος του γκρεμού και όλη η δουλειά του ηθοποιού είναι να αφεθεί και να πέσει».
Το ελληνικό σινεμά αλλάζει
Ο Οικονομίδης ανήκει στη γενιά που προέκυψε μετά τα «πέτρινα χρόνια» του ελληνικού σινεμά στις δεκαετίες του ’80 και ’90. Τότε οι προβολές γίνονταν με δύο-τρία άτομα και όλα κατέληγαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. «Αυτό έχει τελειώσει προ πολλού», τονίζει. «Σήμερα υπάρχει κοινό που βλέπει ελληνικό σινεμά. Οι ελληνικές ταινίες άρχισαν να ξυπνούν την κοινωνία των Ελλήνων».
Για τον σκηνοθέτη που ξεκίνησε τυχαία αφήνοντας τη Νομική για μια σχολή κινηματογράφου, το μόνο που τον απασχολεί πλέον είναι να τιμήσει το κοινό του. «Είναι θέμα τιμής για μένα ο κόσμος να μην κλαίει τα λεφτά του έχοντας δει ταινία μου», καταλήγει.
