Με τη φωνή να του σπάει από τη συγκίνηση, ο Μάνος Γαλυφιανάκης περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές που πέρασε με τον 19χρονο γιο του, πριν από την άσκηση που θα γινόταν τραγωδία. Ο Ραφαήλ Γαλυφιανάκης, ΕΠΟΠ στη Ρόδο, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης με χειροβομβίδες, αφήνοντας πίσω του έναν συντετριμμένο πατέρα και μια οικογένεια στο πένθος.
«Το παιδί μου έφυγε χαρούμενο», είπε ο πατέρας του θύματος, που επέστρεψε στο σπίτι του στο Τυμπάκι με τη σορό του γιου του. Η τελευταία τους συνομιλία θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη του. «Το παιδί μου μου είπε με ένα χαμόγελο: “Μπαμπά, αύριο θα πάμε να ρίξουμε χειροβομβίδες”. Τον ρώτησα “θα ρίξεις και εσύ;”. “Σιγά μη χάσω το πανηγύρι”, μου είπε. Ήταν πολύ χαρούμενος, ενθουσιασμένος».
Αυτός ο διάλογος της Τρίτης (25/11) στη Ρόδο ήταν η τελευταία φορά που ο πατέρας είδε τον γιο του ζωντανό. Την επόμενη μέρα, η άσκηση που περίμενε με τόσο ενθουσιασμό ο νεαρός στρατιώτης θα γινόταν η αιτία του θανάτου του.
Ένα λουλούδι που δεν επιτράπηκε
Το πρωί στη Ρόδο, πριν επιστρέψει στην Κρήτη, ο Μάνος Γαλυφιανάκης θέλησε να κάνει μια τελευταία κίνηση αγάπης για τον γιο του. Ήθελε να αφήσει λίγα λουλούδια στο σημείο όπου σκοτώθηκε ο Ραφαήλ. Τα αυστηρά πρωτόκολλα όμως δεν το επέτρεψαν, καθώς οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη.
«Πολεμούσα να αφήσω ένα λουλούδι, καταλαβαίνω ότι η κατάσταση είναι περίεργη», περιέγραψε ο συντετριμμένος πατέρας. Ως Λιμενικός ο ίδιος, γνωρίζει καλά ότι τα πορίσματα για τα αίτια της τραγωδίας θα χρειαστούν χρόνο. Αυτό που τον απασχολεί είναι να μάθει την αλήθεια για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε το παιδί του.
Παρότι βρίσκεται στη βαθύτερη θλίψη, ο Γαλυφιανάκης δεν ξέχασε τον 39χρονο επιλοχία που τραυματίστηκε βαρύτατα και δίνει μάχη για τη ζωή του στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. «Σκέφτομαι και το παλικάρι το άλλο που είναι στο νοσοκομείο. Είναι κρίσιμη η κατάστασή του. Εύχομαι από την καρδιά μου να πάνε όλα καλά και με αυτό το παιδί. Έχει δύο παιδιά, συμπάσχω μαζί τους».
Το μεσημέρι της Πέμπτης (27/11), ο Μάνος Γαλυφιανάκης επέστρεψε στην Κρήτη με τη σορό του 19χρονου Ραφαήλ. Ένα παιδί που έφυγε χαρούμενο για μια άσκηση που περίμενε με ανυπομονησία, χωρίς να φανταστεί κανείς ότι δεν θα γύριζε ποτέ σπίτι.
