«Είμαι χάλκινος Ολυμπιονίκης και είμαι σίγουρος ότι δεν έχεις ξανακούσει το όνομά μου». Με αυτά τα λόγια ξεκινά ο Πέτρος Γκαϊδατζής το βίντεο που ανέβασε στο Instagram, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για την έλλειψη αναγνώρισης που αντιμετωπίζει στην Ελλάδα. Ο νεαρός αθλητής της κωπηλασίας, που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι μαζί με τον Αντώνη Παπακωνσταντίνου, μοιράζεται τη δική του αλήθεια για τα «ερασιτεχνικά» αθλήματα που μόνο ερασιτεχνικά δεν είναι.
Στο προσωπικό του μήνυμα, ο Γκαϊδατζής τονίζει πως στην Ελλάδα ακόμα και ένας Ολυμπιονίκης παραμένει άγνωστος. «Είμαι ο Πέτρος και πέρυσι το καλοκαίρι κατέκτησα το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο άθλημα της κωπηλασίας. Και όπως είπα πριν, είμαι σίγουρος ότι δεν με ξέρεις, γιατί στην Ελλάδα κανείς δεν ασχολείται με αθλήματα όπως η κωπηλασία», λέει με πικρία.
Επαγγελματίες χωρίς αναγνώριση
Η καθημερινότητα του Ολυμπιονίκη είναι μακριά από το «ερασιτεχνικό» που συχνά ακούγεται. Οκτώ ώρες προπόνηση την ημέρα είναι η πραγματικότητά του, με πλήρως επαγγελματική προσέγγιση. «Η προσέγγιση στην προπόνηση είναι πλήρως επαγγελματική. Έχουμε τόσα πολλά να πούμε και να μοιραστούμε προς τα έξω, από τις εμπειρίες μας, την προπόνησή μας, τις δυσκολίες μας, τους στόχους μας, τις επιτυχίες μας», εξηγεί στο βίντεό του.
Η κωπηλασία στην Ελλάδα έχει σημειώσει σημαντικές επιτυχίες τα τελευταία χρόνια, με την επίδοση του Γκαϊδατζή και του Παπακωνσταντίνου να αποτελεί μια από τις πιο λαμπρές στιγμές. Παρόλα αυτά, η δημοσιότητα και η στήριξη που λαμβάνουν αυτοί οι αθλητές φαίνεται να είναι ανεπαρκής σε σχέση με την προσπάθεια και τα αποτελέσματά τους.
Το βίντεο του Ολυμπιονίκη έχει προκαλέσει συζητήσεις στα social media, με πολλούς να συμφωνούν με την άποψή του για την ανάγκη μεγαλύτερης στήριξης των αθλητών σε λιγότερο δημοφιλή αθλήματα. Η ειλικρίνειά του και η απλή του προσέγγιση στο θέμα φαίνεται να αγγίζει όσους κατανοούν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αθλητές υψηλού επιπέδου στη χώρα μας.
Η περίπτωση του Πέτρου Γκαϊδατζή αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα που αφορά την αθλητική κουλτούρα και την αναγνώριση της αριστείας σε όλα τα αθλήματα, ανεξάρτητα από την τηλεοπτική τους απήχηση.
