Ο Γιάννης Οικονομίδης δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον Βασίλη Μπισμπίκη. Στην τελευταία του εμφάνιση στο Στούντιο 4 της ΕΡΤ1, ο σκηνοθέτης μίλησε με λόγια αγάπης για τον ηθοποιό που πρωταγωνιστεί στη νέα του ταινία «Σπασμένη Φλέβα». «Βρήκα το alter ego μου», δηλώνει χωρίς δισταγμό για τον άνθρωπο που έγινε κάτι περισσότερο από συνεργάτης.
Η φιλία τους ξεπέρασε τα όρια της επαγγελματικής σχέσης. «Καταρχάς ο Βασίλης είναι φίλος, πολύ καλός κι αγαπημένος. Εκτός από συνεργάτης, του έχω πολύ μεγάλο θαυμασμό», εξηγεί ο Οικονομίδης. Ο ηθοποιός δεν περιορίστηκε στον ρόλο του πρωταγωνιστή – έγινε το «δεξί χέρι» του σκηνοθέτη στα γυρίσματα. «Βοήθησε πάρα πολύ και στο γύρισμα, έβαλε πλάτη σε όλες τις δουλειές, με τον υπόλοιπο κόσμο και τους ηθοποιούς».
Ο χαρακτήρας που κάνει τη διαφορά
Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο τον Οικονομίδη είναι η γενναιοδωρία του Μπισμπίκη. «Είναι μοναδικός, μεγαλόψυχος, πολύ δοτικός. Δεν είναι ποτέ ανταγωνιστικός, είναι γενναιόδωρος», τονίζει. Ο ηθοποιός σταμάτησε όλες τις άλλες δουλειές του για να αφιερωθεί πλήρως στο έργο. Μόνο καλά λόγια έχουν να πουν όλοι οι συνεργάτες για τον τρόπο που χειρίστηκε τη συνεργασία.
Ο δρόμος προς την αναγνώριση
Παρά τις δυσκολίες, ο Οικονομίδης είχε δίπλα του μια «φοβερή ομάδα ανθρώπων». Ο Ερρίκος Λίτσης πρωτοστατούσε στη στήριξή του, ενώ όλοι τον εμπιστεύτηκαν παρά τα προβλήματα. Εισπρακτικά η ταινία δεν έκανε θραύση – μόλις 4.000-5.000 εισιτήρια – αλλά ο σκηνοθέτης διαισθανόταν ότι ήταν κάτι ξεχωριστό. «Ο σπόρος φυτεύτηκε», λέει χαρακτηριστικά.
Δύο χρόνια μετά ήρθε «Η Ψυχή στο Στόμα», ακόμα πιο ακραία ταινία. «Πείσμωσα μετά. Γιατί δεν μας υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες», εξηγεί την επιμονή του να συνεχίσει με το δικό του στιλ. Το ύφος και ο τρόπος που διαχειρίζεται τις ταινίες του έχει δημιουργήσει ένα νέο είδος, κάτι που δεν περίμενε ο ίδιος.
Σήμερα, με τη «Σπασμένη Φλέβα» και τον Βασίλη Μπισμπίκη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Οικονομίδης συνεχίζει το δημιουργικό του ταξίδι με έναν άνθρωπο που έγινε κάτι περισσότερο από συνεργάτης. Έναν φίλο που βρήκε στον κινηματογράφο και που του θυμίζει τον εαυτό του.
