Στις 16 Νοεμβρίου ο κόσμος τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Ανεκτικότητας, μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε το 1995 από την UNESCO. Η απόφαση ήρθε σε μια περίοδο έντονων συγκρούσεων και κοινωνικών αντιθέσεων, όταν έγινε φανερό ότι ο κόσμος χρειάζεται μια κοινή βάση για τη συνύπαρξη.
Η ανεκτικότητα δεν σημαίνει απλώς να «αντέχεις» τον άλλον. Είναι μια βαθιά στάση ζωής που περιλαμβάνει σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και αναγνώριση ότι κάθε άνθρωπος έχει αξία. Αποτελεί θεμέλιο της δημοκρατίας και βασικό εργαλείο για την κοινωνική συνοχή. Σε μια εποχή που ο διάλογος συχνά δηλητηριάζεται από φανατισμό και εύκολες κατηγορίες, λειτουργεί ως προστασία από τον διχασμό.
Γιατί είναι πιο επίκαιρη από ποτέ
Η UNESCO περιγράφει την ανεκτικότητα ως κατάσταση ειρήνης και αρμονίας, απαραίτητη για ένα καλύτερο μέλλον. Εκεί που επικρατεί, υπάρχει χώρος για συνεργασία και ουσιαστικό διάλογο. Οι πιο ανθεκτικές κοινωνίες είναι εκείνες που αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα και δεν φοβούνται την αλλαγή.
Στο σημερινό περιβάλλον, η ημέρα αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι μεταναστευτικές ροές, τα τεχνολογικά άλματα, οι κοινωνικές εντάσεις και οι πόλεμοι δημιουργούν έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Η ανεκτικότητα δεν είναι μόνο ηθική επιλογή αλλά και πρακτική αναγκαιότητα. Είναι ο τρόπος να αποφύγουμε τον κοινωνικό διχασμό και να χτίσουμε γέφυρες αντί για τείχη.
Ερωτήματα για αυτοκριτική
Η Παγκόσμια Ημέρα Ανεκτικότητας μας καλεί να αναρωτηθούμε: Πόσο ακούμε πραγματικά τον άλλον; Πόσο σεβόμαστε τον χώρο των γύρω μας; Πόσο έτοιμοι είμαστε να κατανοήσουμε πριν κρίνουμε;
Η ανεκτικότητα δεν είναι δεδομένη. Είναι μια αξία που καλλιεργείται καθημερινά, μέσα από τις λέξεις και τις πράξεις μας. Αν υπάρχει κάτι που χρειάζεται περισσότερο από ποτέ ο σημερινός κόσμος, είναι αυτή η στάση που μας επιτρέπει να στεκόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον.
