Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει γίνει η μεγάλη μεταβολική νόσος της εποχής μας. Τα στοιχεία είναι ανησυχητικά: από 60 εκατομμύρια ανθρώπους που είχαν διαβήτη τη δεκαετία του ’80, σήμερα 537 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από τη νόσο. Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι εξίσου σοβαρό, καθώς το 10-12% του πληθυσμού έχει διαβήτη, ενώ ένα επιπλέον 3-4% δεν γνωρίζει καν ότι πάσχει.
Η προοπτική είναι ακόμη πιο ζοφερή. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι τα επόμενα 10-15 χρόνια, χωρίς συντονισμένες παρεμβάσεις, ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη θα ξεπεράσει τα 750 εκατομμύρια. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Ανδρέας Μελιδώνης, συντονιστής διευθυντής του Διαβητολογικού Κέντρου στο Metropolitan Hospital, “η διαχρονική μεταβολική πανδημία του διαβήτη είναι εδώ”.
Επικίνδυνες επιπλοκές που απειλούν τη ζωή
Ο διαβήτης δεν είναι μια αθώα νόσος. Είναι μια μόνιμη διαταραχή που προκαλεί υπεργλυκαιμία και, αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές. Είναι ο κύριος υπαίτιος για χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, απώλεια όρασης, ακρωτηριασμούς των κάτω άκρων και καρδιαγγειακά προβλήματα.
Τα στατιστικά στοιχεία είναι εντυπωσιακά: άτομα με διαβήτη τύπου 2, μέσης ηλικίας 60 ετών, παρουσιάζουν καρδιαγγειακή νόσο σε ποσοστό 40%, διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια 52%, νεφροπάθεια 32% και νευροπάθεια 65%. Αυτοί οι κίνδυνοι μειώνουν το προσδόκιμο επιβίωσης κατά 6-8 χρόνια, ενώ 4,2 εκατομμύρια θάνατοι παγκοσμίως το 2019 οφείλονταν στον διαβήτη.
Το βαρύ οικονομικό κόστος
Το κόστος της νόσου είναι τεράστιο. Ευρωπαϊκές μελέτες δείχνουν ότι το ετήσιο κόστος διαβητικού ασθενή με επιπλοκές ξεπερνά τις 6.000 ευρώ, πενταπλάσιο από το κόστος ατόμου χωρίς διαβήτη. Το 15% του προϋπολογισμού υγείας αναλώνεται για την αντιμετώπιση των διαβητικών και των επιπλοκών τους.
Υπάρχει όμως και ελπίδα. Η άριστη ρύθμιση του σακχάρου μπορεί να μειώσει κατά 40% τον κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών και έως 70% τις μικροαγγειοπαθητικές επιπλοκές. Νέες θεραπείες όπως οι ινκρετινικές αγωγές και οι αναστολείς SGLT-2 προσφέρουν καλύτερα αποτελέσματα, ενώ αναπτύσσονται εβδομαδιαίες ινσουλίνες και προηγμένα συστήματα παρακολούθησης που οδηγούν προς το “βιοτεχνητό πάγκρεας”.
