Ο Βασίλης Τσιατσιάμης ζει με διαβήτη εδώ και 25 χρόνια. Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, μοιράζεται την ιστορία του μέσα από ένα βίντεο που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Ως έφηβος χρειάστηκε να ξαναμάθει τη ζωή του από την αρχή, με πειθαρχία και εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
“Ο διαβήτης δεν είναι μόνο αριθμοί και μετρήσεις. Είναι αυτό που δεν φαίνεται, αλλά είναι πάντα εκεί”, εξηγεί ο Βασίλης. Η φράση του που μένει στο μυαλό είναι απλή αλλά δυνατή: “Δεν είμαι ο διαβήτης μου. Είμαι αυτός που συνεχίζει, που προσπαθεί, που ζει”.
Το πρόβλημα στους χώρους εργασίας
Φέτος η εκστρατεία εστιάζει στον εργασιακό χώρο. Το 70% των ενηλίκων με διαβήτη παγκοσμίως βρίσκεται σε ηλικία εργασίας, όμως πολλοί κρύβουν τη νόσο από φόβο στιγματισμού. Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία θέλει να ευαισθητοποιήσει εργοδότες και εργαζομένους για να νιώθουν προστατευμένα όσοι πάσχουν.
Οι αριθμοί είναι σκληροί: τρεις στους τέσσερις ασθενείς έχουν βιώσει άγχος ή κατάθλιψη που σχετίζεται με την κατάστασή τους, ενώ τέσσερις στους πέντε δηλώνουν επαγγελματική εξουθένωση. Αυτή η σιωπηλή πραγματικότητα εμποδίζει την ψυχική τους ισορροπία και την επαγγελματική εξέλιξη.
Οι ελλείψεις στο σύστημα υγείας
Ο πρόεδρος της Διαβητολογικής Εταιρείας, Κωνσταντίνος Μακρυλάκης, επισημαίνει τη χρόνια υποστελέχωση πολλών διαβητολογικών κέντρων. Οι καθυστερήσεις στις προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού δυσκολεύουν τη συνολική φροντίδα των ασθενών.
Στην Ελλάδα ένας στους εννέα ενήλικες έχει διαγνωστεί με διαβήτη. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το 28,5% των ατόμων που πάσχουν δεν γνωρίζουν ακόμη την κατάστασή τους. Η επίπτωση φτάνει πλέον το 8%, με το ψυχολογικό και οικονομικό κόστος να είναι τεράστιο για τις οικογένειες.
Πέρα από στατιστικές και εκθέσεις, ο διαβήτης παραμένει πρώτα απ’ όλα μια ανθρώπινη ιστορία. Ένας καθημερινός αγώνας που μοιράζονται περισσότεροι από 700.000 Έλληνες.
